Tussen 1942 en 1945 zijn, op bevel van de Duiters, veel IJmuidenaren geëvacueerd en een groot aantal is in de gemeente Scherpenzeel terecht gekomen. Als dank hiervoor is er een glas-in-loodraam geschonken aan de inwoners van Scherpenzeel.
In het dorp Scherpenzeel in Gelderland is in de meidagen van 1940 veel schade aangericht, omdat dit vrij dicht bij de Grebbelinie ligt. In 1941 is al begonnen met de wederopbouw. Vrijwel de hele kern van het dorp werd in de stijl van de Delftse school herbouwd. Er kwam ook een nieuw gemeentehuis. Dit is nu een gemeentelijk monument. In het gemeentehuis is een glas-in-loodraam geplaatst dat is aangeboden door de evacuees uit Velsen. Over het raam, de schenkers en de betrokken families is weinig bekend. Het raam is eerst in de kerk geplaatst en daarna in het gemeentehuis.
Het glas-in-loodraam in Scherpenzeel. Links een vuurtoren, daaronder het Velser Lam, rechts de kerk in Het glas-in-loodraam in Scherpenzeel. Links een vuurtoren, daaronder het Velser Lam, rechts de kerk in Scherpenzeel en in het midden de tekst: “Aangeboden door de evacuees uit IJmuiden (Velsen) 1942-1945. Boven de tekst staat een pelikaan die zijn jongen voedt. Dit staat voor “zelfopoffering”. Foto: Vereniging Oud Scherpenzeel.
Toevallig kwam ik vrijdag bij de Bridge to Liberation de broers Ronald en Remco van Setten uit Scherpenzeel tegen en die mij vertelden over dit raam. Ik ben dus maar eens gaan zoeken en informeren en eigenlijk is er vrij weinig bekend over het raam, waar is het gemaakt, wie heeft het ontworpen, hoe is het gefinancierd, zijn er nog meer geschenken geweest aan gemeentes die evacuees hebben opgevangen?
Dus heb je informatie hierover……graag. Dat kan via de mail secretaris@4en5meivelsen.nl of via het contactformulier op de website.
Waarschijnlijk is dit geschenk een initiatief geweest van de gemeente Velsen en voor een deel gefinancierd door Jasper Jaspers (een van de evacuees). Zijn kleinzoon Michel Serné heeft in 2018 nog bij zijn familie geïnformeerd, maar deze wisten zich niet meer te herinneren.
In Scherpenzeel zelf zijn geen personen meer in leven die iets kunnen vertellen over die tijd. Deze informatie heb ik recent ontvangen van de voorzitter van de Vereniging Oud Scherpenzeel.
In 2020 is er door de Historische Kring Velsen aandacht aan dit raam besteed (zie link, onderste foto)) en er is ook een krantenartikel van Guus Hartendorf (zie foto).
Informatie met dank aan: Oud Scherpenzeel, Marianne Kwant en Guus Hartendorf.
